Dort de oldun ya Melek!

Melek kizim,

Butun bir gun tam dort yil onceyi yasadim ve hala yasiyorum, an an.. Son gunlerde Hello Kitty askiyla tam olarak anlamamisim telastan bugunun benim icin ne anlam ifade ettigini.

Sabah uyandigimda farkettim ilk... Dort yil once de sabah kalkip (yine cookk erken!) ne olacagini bilemedigim bir yola hazirlanirken yasadigim ve ne oldugunu tanimlayamadigim o hisle hastaneye gitmemiz, gitmeden once evin icerisinde hazirlanirken yasadigim heyecanim, hastanede beni hazirlamalari sirasinda kurbanlik koyun gibi cevremde olanlari izleyisim, hic tanimadigim kalabalik; seni tam icimden cikarirlarken yasadigim ve o sirada aci olarak algiladigim garip duygu, senin kucagima gelmen, gitmen (seni babacciinle ve ailemizle tanistirmislar meger), seni ilk emzirisim, surekli uyandirilmam, yine cevremdeki kalabalik...

Boyle yazinca yasadigim gun bir kaos gibi geliyor kulaga.. Belki dogru tanimlamadir.. Ama esas, bilinmeyenin baslangiciydi benim icin, babaciin icin de...

Bir insan, bir kadin demeliyim sanirim, ne kadar isteyerek bir bebek dunyaya getirirse getirsin hayati allak bullak oluyor oncelikle. Seni hayatimda ve dunyamda ne kadar istedigimi bilemiyorum anlatmak mumkun mudur? Ama ben bile yasadim bu duyguyu.. Bilmiyorum kac gun ya da hafta olmustu dogumundan sonra (bir ay olmamisti ama), yatak odasinda daha gun karanlikken ama sabahi etmek uzereyken seni emziriyordum, penceremizden sokak lambalarini goruyordum ve bos bos isik huzmelerini izliyordum arada, senden gozlerimi ayirdigim anlarda. Kucagimda kucucuktun ve ben bir o kadar acemiydim annelikte. "Acaba hayatimin sonuna kadar boyle mi olacak?" diye gecmisti icimden. Bir serzenis degildi.. Daha cok bir korku diyelim :-)

Ama oyle olmuyormus...

Geceleri hala boluk porcuk uyusam da uykularim daha rahat.. Emiyor mu emmiyor mu, sut kilo aldiriyor mu yoksa bosuna mi cabaliyorum emzirmek icin sorulari geciyormus. Krese alisacak mi? Neden az yedi? Neden karni agriyor? Neden uyumayi sevmiyor? Gelecek kis da gecen kis kadar hasta olur mu? ........ sorulari geliyormus... Ve bu surecte bilinmeyen bitmiyormus. Her yeni gun bilinmeyen yeni bir sey ogreniliyormus.

Hayatin baska bir boyuta gecmesi ve dilerim hep orada kalmasi.. Taa gozlerimi kapayana dek...

Melek kizim... Benim kucuk askim.. Bebek askim ve seninle bizim hayatimiz cok eglenceli bir hale geldi babaciiyle.. Bugun sana da soyledigim gibi, "sen dogmasaydin bugun acaba Melek'i kim, ne zaman yatiracak?" diye bir sorumuz olmayacakti babacciinle ve aksami nasil gecirecegiz diye kara kara dusunecek, ne yapacagimizi bilemeyecektik...!

Iyi ki dogmussun sekerparem.. Sen ve Emir Bibi olmasaydiniz biz cok sikilirdik! Iyi ki varsiniz kucuk findiklarim...