Bibiyi sevmek ya da sevmemek.. Iste butun meseleee...

Herseyden habersiz, annem ve babamla herhangi bir gunde herhangi bir fotograf cekildigimizi saniyordum.. Megerse "ucumuz" olarak yedigimiz son yemekmis de farkinda degilmisim. Bu kadar guler miydim yoksa kameraya emin degilim...

Ertesi gun annisle babaccii ortadan kayboldular.. Bu iste bir terslik oldugunu iste o an anlamaliydim.. Babaannem ve buyukbabam annemle babama goturduler beni, ama bir de ne goreyim???? Annisin karni kuculmus, bir de bibi gelmis yanina... Fotografta gordugunuz ayicikla beni kandirmaya calisiyorlar, ama ben kul yutmazim.. Yutmadim...

Durumdan pek memnun degilim...

Ama yavas yavas alisiyorum...

Simdilik ona uzattigim oyuncaklari tutamasa da onunla oynamak fena sayilmaz..

Hatta hep birlikte gezmelere de basladik...

Tamam tamam, kabul ediyorum.. Ben bibiyi seviyoruummm...